رهیافت توسعه مشارکتی فناوری

 PTD = Participatory Technology Development


یکی از رهیافتهایی که دست اندرکاران و سیاستگذاران توسعه روستایی و کشاورزی جهت رفع مسایل و مشکلات موجود و به منظور تولید و اشاعه فناوریهای جدید در گذشته به کار گرفته اند رهیافت متعارف تحقیق و تولید فناوری بوده است. با توجه به بررسی های موجود در ادبیات توسعه کشاورزی به سه نوع کلی نظام کشاورزی به نامهای کشاورزی صنعتی ، کشاورزی انتقلاب سبز و کشاورزی سوم (RDC) Risk-prone , Diverse and Complex را می توان شناسایی کرد . همین مطالعات حاکی از ان است که رهیافت متعارف تحقیقات که به صورت سنتی و از بالا به پایین و با فرض انتقال فناوری از مراکز و ایستگاههای تحقیقاتی به کشاورزان عمل نموده است در مواجهه با نیازها و مسایل کشاورزی نوع سوم موفق و سربلند نبوده است. به نقل از چمبرز حدود ¼ میلیارد نفر به صورت مستقیم در این نوع کشاورزی (RDC) مشغول به کار و امرار معاش هستند و ازانجایی که پژوهشگران قادر به درک واقعی محیط پیچیده اقتصادی – اجتماعی و فیزیکی این دسته از کشاورزان نبوده اند در توسعه فناوریهای مناسب برای انها شکست خورده اند. در سالهای اخیر جهت رفع مشکل مذکور رهیافت بدیلی تحت عنوان ” توسعه مشارکتی فن اوری ” که اصطلاحا به ان PTD گفته می شود پای به عرصه توسعه کشاورزی گذاشته است.

برگرفته از کتاب رهیافتها و فنون مشارکت در ترویج کشاورزی